Terug naar hoofdinhoud

Elk steuntje is het waard

27 oktober 2025

Voor velen voelt het ver weg. Kanker, dat overkomt een ander. Maar het kan iedereen treffen, ook als je jong bent en gezond leeft. Dat merkte Anne den Hartog – Kingma (37) in 2022, toen ze vlak na de geboorte van haar tweede kindje de diagnose hormoongevoelige borstkanker kreeg.

“Midden in mijn carrière en met twee jonge kinderen belandde ik in een rollercoaster,” vertelt Anne. “Van het ene op het andere moment draaide mijn leven alleen nog om het ziekenhuis, onderzoeken en behandelingen. Alles in mijn leven moest ik plannen rondom de afspraken in het ziekenhuis. Je stabiliteit en veiligheid vallen weg. En niemand kan je op dat moment écht vertellen wat de impact gaat zijn.”

De keuze voor een coldcap

Tijdens haar behandeling kreeg Anne de keuze om een coldcap te gebruiken. Dat is een ijskoude kap die je tijdens de chemotherapie draagt. Het koelt de hoofdhuid af, waardoor de bloedvaatjes samentrekken en minder chemo de haarzakjes bereikt. Zo is de kans groter dat het haar behouden blijft of minder uitvalt.

Anne besloot er destijds geen gebruik van te maken. “In mijn tijd waren er maar twee coldcaps beschikbaar, en die waren eigenlijk al ‘volgeboekt’,” vertelt ze. “Daardoor zouden mijn chemobehandelingen ingewikkelder gepland moeten worden, en dat wilde ik niet. In die fase wil je vooral dat de behandeling zo effectief mogelijk verloopt — alles om beter te worden. Daarom koos ik ervoor om de coldcap te laten schieten. Dan maar mijn haar eraf, als ik de kans op leven maar kon vergroten. Maar het was een moeilijke keuze. Als er destijds genoeg coldcaps waren geweest, had ik het ongetwijfeld wél gedaan.”

Achteraf heeft ze daar spijt van. “Het verlies van mijn haar had een veel grotere mentale impact dan ik toen had gedacht. Je verliest een stukje vrouwelijkheid en bovendien ziet iedereen direct dat je ziek bent. Je wordt telkens opnieuw geconfronteerd, omdat mensen je verhaal willen horen.”

Hand- en voetkoeling: leven na chemo verlichten

Een ander hulpmiddel dat inmiddels beschikbaar is dankzij Stichting Vrienden, is hand- en voetkoeling. Bij veel chemokuren bestaat het risico op zenuwbeschadiging (neuropathie). Dat uit zich in pijn, tintelingen of gevoelloosheid in handen en voeten.

Anne weet als geen ander hoe ingrijpend dat is. “Ik heb nog steeds pijn in mijn handen. Dingen als koken, mijn kinderen optillen of sporten zijn moeilijker. En dat doet ook mentaal wat met je, want je wordt er dagelijks aan herinnerd dat je ziek bent geweest. Als hand- en voetkoeling er in mijn tijd was geweest, had ik daar misschien veel minder last van gehad.”

Juist omdat dit geen standaard onderdeel van de zorg is, is het zo belangrijk dat een stichting als Vrienden dit mogelijk maakt. Zonder donaties zouden patiënten hier zelf voor moeten betalen en dat kan lang niet iedereen.

Extra zorg dankzij donateurs

Veel mensen realiseren zich niet dat hulpmiddelen zoals een coldcap of hand- en voetkoeling niet binnen de zorgverzekering vallen. Anne: “Je krijgt de behandeling die nodig is om beter te worden, maar alles wat helpt om de bijwerkingen te verzachten of je wat meer mens te laten voelen, moet je eigenlijk zelf regelen. En niet iedereen kan dit betalen.”

Daarom maakt Stichting Vrienden het verschil. Dankzij donateurs kunnen deze voorzieningen tóch beschikbaar worden gesteld in het IJsselland Ziekenhuis. Wat voor de één een luxe lijkt, kan voor een patiënt het verschil betekenen tussen zich ziek of zichzelf voelen.

Kleine hulpmiddelen, groot effect

Soms zit de waarde juist in iets kleins. Na haar borstoperatie kreeg Anne een hartekussen. “Dat lijkt een simpel kussen, maar het gaf me precies de steun die ik nodig had om comfortabel te liggen en te slapen. Zoiets kleins kan je dagen echt draaglijker maken.”

Ook voorzieningen zoals een rustige ruimte of een goede stoel op de dagbehandeling maken uit. Anne: “Je brengt uren in het ziekenhuis door. Als je dan even kunt ontspannen, voelt dat zóveel menselijker. Je bent niet alleen een patiënt, maar ook gewoon jezelf.”

Deze voorzieningen zouden er niet zijn zonder de steun van mensen die de stichting een warm hart toedragen.

Lotgenotencontact: steun in herkenning

Naast hulpmiddelen en voorzieningen benadrukt Anne hoe belangrijk lotgenotencontact voor haar is geweest. “Met een groep vrouwen die ik heb leren kennen tijdens de lotgenotencursus gingen we samen naar het IJsselland Diner. Dat was heel waardevol. Met een half woord begrijp je elkaar. Je hoeft niet alles uit te leggen, je voelt je gezien en gehoord. Dat geeft kracht om door te gaan. We hebben zelfs een appgroep waarin we nog steeds alles met elkaar delen. Dat soort verbinding helpt je om niet in een isolement te raken.”

Het IJsselland Diner is een mooi voorbeeld van hoe Stichting Vrienden ook investeert in ontmoetingen die niet in een zorgverzekering passen, maar die patiënten wel helpen om zich gesteund en verbonden te voelen.

De kracht van Stichting Vrienden

Anne ziet dagelijks hoeveel verschil de steun van Stichting Vrienden maakt. “De behandelingen zijn al zwaar genoeg. Je zou niet óók nog hoeven worstelen met de bijwerkingen en de gevolgen ervan. Elk steuntje, hoe klein ook, helpt. En juist die extra’s worden mogelijk gemaakt door de stichting. Zonder hen zou veel van dit er gewoon niet zijn.”

Ze besluit:
“Dat nieuwe leven na kanker vormgeven is al intensief genoeg. Elk steuntje is het waard. Daarom hoop ik dat nog veel meer mensen de stichting willen steunen, zodat anderen straks ook de extra steun ervaren die voor mij soms ontbrak.”