Elke tweede maandag van de maand vindt het IJsselland Diner plaats: een avond waarop mensen met gedeelde ervaringen samenkomen voor een warme maaltijd, waardevolle gesprekken en nieuwe ontmoetingen. Deelname is gratis, mede dankzij de Stichting Vrienden van het IJsselland Ziekenhuis, die deze avonden mogelijk maakt.
Deze maand schoven we aan bij een groep rouwenden. Sommigen kennen elkaar via het Rouwcafé in De IJssel of van de Stadswinkel in het Huis van de Wijk. Voor anderen was het diner een eerste kennismaking, aangetrokken door een flyer of tip van een bekende.
Aan tafel is de sfeer open, maar ingetogen. Het eten is eenvoudig en smakelijk. "Het moet wel lekker zijn," zegt een van de deelnemers met een glimlach. Terwijl er wordt uitgeserveerd, ontstaan er gesprekken. Soms over verlies, vaker nog over het leven eromheen.
“Je hoeft niet veel uit te leggen,” zegt een weduwnaar. “Met een half woord snap je elkaar.” Er wordt geluisterd. De herkenning zit in de kleine dingen of juist een gedeelde ervaring.
De meesten komen vaker. “Als iemand er niet is, valt dat op,” merkt iemand op. Voor rouwenden, vaak alleen achtergebleven, is het IJsselland Diner een laagdrempelig moment om contact te maken. “Ik babbel makkelijk,” zegt een vrouw, “maar niet iedereen. Hier kun je rustig aan elkaar wennen.”
Wat opvalt, is dat het diner vaak in verbinding staat met andere initiatieven in de regio. Zo ontstaat een netwerk van plekken waar ruimte is voor rouw, herkenning en contact. “Je moet wel zélf die stap zetten,” zegt een deelnemer. “Maar als je dat doet, kom je in contact met mensen die begrijpen hoe het is.”
De gesprekken gaan niet altijd over verlies. Soms is het juist fijn om het er even níét over te hebben. “Even los zijn, er even uit. Dat maakt het zo waardevol,” zegt een vrouw terwijl ze een glas water inschenkt. “En als het wél ter sprake komt, hoef je niets uit te leggen. Dat is genoeg.”
